Słońce jako źródło energii

Promieniowe słoneczne stanowi podstawowy zasób energii docierającej do powierzchni ziemi.  Jego udział jest konieczny do wielu procesów fizycznych, chemicznych i biochemicznych zachodzących na powierzchni ziemi. Źródłem energii na słońcu są procesy zachodzące w jego wnętrzu zamieniając wodór w hel. Powstała energia podczas procesu jest wyemitowywana w postaci promieniowania w kosmos i dociera min. do powierzchni ziemi. Promieniowanie to charakteryzuje się zakresem długości fali od promieniowania gamma, poprzez rentgenowskie, ultrafioletowe, widzialne, podczerwone do fal radiowych. Ludzie potrafią odbierać promieniowanie widzialne, jako światło oraz podczerwone odczuwalne, jako ciepło.

W trakcie przechodzenia przez atmosferę promieniowanie ulega rozproszeniu, odbiciu i pochłonięciu przez cząstki pyłów, wody znajdujące się w powietrzu oraz chmur. Przyjmuje się, że prawie 1/3 promieniowania docierającego do zewnętrznej powierzchni atmosfery jest odbijana, ½ ulega pochłonięciu zaś poniżej ¼ dociera do powierzchni ziemi. Do powierzchni ziemi nie dociera promieniowanie ultrafioletowe o długości fali poniżej 290∙10 -9 m oraz UVC.

Wykres promieniowania docierającego do pow ziemi

Z ilości promieniowania docierającego do powierzchni ziemi związane jest pojecie stałej słonecznej. Pozwala ono na określenie ile energii słonecznej dociera do powierzchni 1m2 w ciągu 1s, przy czym promieniowanie to musi padać prostopadle do powierzchni i znajdować się w średniej odległości Ziemi od Słońca, ale przed wejściem do atmosfery. Średnia wartość stałej słonecznej wynosi 1380 W/m2. W zależności od szerokości geograficznej, warunków meteorologicznych, zanieczyszczeń powietrza pory dnia czy roku po przejściu przez atmosferę ilość energii promieniowania słonecznego może się zmniejszyć nawet o połowę.

 

Loga patronów

Projekt biogazownie

biogazownie korzyści czy zagrożenia

Kalkulatory

Gry Edukacyjne

Sponsorzy

Sondy

Co sądzisz o projekcie?
 

Odwiedziło Nas

osób