Promieniowanie słoneczne

Energia słoneczna docierająca do ziemi to fala elektromagnetyczna. Fala ta ma różną długość. W zależności od długości fal wyróżniamy promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie widzialne oraz promieniowanie podczerwone.

  • Promieniowanie ultrafioletowe – to fala o najkrótszej długości, stanowi ona najmniejszy procent całego promieniowania słonecznego. Ultrafiolet odpowiada za oparzenia słoneczne u ludzi i zwierząt, ma niszczące działanie na żywe komórki. Aby uchronić się przed tym szkodliwym promieniowaniem stosujemy kremy z filtrem UV. Co ciekawe, promieniowanie ultrafioletowe ma działanie bakteriobójcze.
  • Promieniowanie widzialne- wywołuje u ludzi i zwierząt wrażenie świetlne- możliwość widzenia. Jest to po prostu światło widzialne.
  • Promieniowanie podczerwone- Jest to promieniowanie cieplne, zwane podczerwienią. Długość fali jest dłuższa niż promieniowania widzialnego. Promieniowanie podczerwone stanowi największą część całego promieniowania i jest odpowiedzialne za odczuwanie ciepła.


Spektrum promieniowania słonecznego


Energia słoneczna która dociera do granicy atmosfery ma swoją określoną moc. Jest to tzw „stała słoneczna” której moc na 1 metr kwadratowy to ok 1,36 kW. Stała słoneczna, w rzeczywistości wcale nie jest jest wartością niezmienną. Wartość natężenia słonecznego zmienia się co 11 lat i zależy od aktywności słońca. Jednak są to niewielkie różnice i podaje jedną stałą wartość „stałej słonecznej” Nie cała energia słoneczna dociera do Ziemi. To co dotrze do powierzchni ziemi nie jest nawet połową. Promieniowanie słoneczne musi przejść przez atmosferę, gdzie spora część zostaje pochłonięta lub rozproszona. Kolejną barierą są chmury, od których promienie słoneczne się odbijają, lub mogą też zostać pochłonięte przez chmury. Ostatnią stratą jest część promieniowania, która odbije się od powierzchni ziemi.



Rozproszenie promieniowania słonecznego.

Promieniowanie słoneczne ma swoje składowe: promieniowanie bezpośrednie, rozproszone i odbite. Promieniowanie bezpośrednie rozchodzi się w linii prostej od słońca i ma największe znaczenie w wykorzystaniu energii słonecznej. Wpływa na efektywną pracę kolektorów lub baterii słonecznych. Najwięcej promieniowania bezpośredniego jest w lecie, najmniej zimą. Natomiast zimą, największe wartości osiąga promieniowanie. Promienie słoneczne odbijają się w zasadzie od wszystkich powierzchni, z wyjątkiem ciał czarnych. Ale najintensywniej od świeżego śniegu. Trzecią składową jest promieniowanie rozproszone ( dyfuzyjne) Jest to promieniowanie o długiej długości fali i odpowiada za widziany niebieski kolor nieba. Udział promieniowania rozproszonego również zmienią się w ciągu roku i największe wartości osiągane są w miesiącach zimowych. Promieniowanie rozproszone powstaje wskutek załamania, odbicia, pochłonięcia promieni słonecznych i dociera do ziemi w sposób bezkierunkowy, w przeciwieństwie do kierunkowego promieniowania bezpośredniego.

Natężenie promieni słonecznych to chwilowa wartość energii słonecznej docierające do 1m2 powierzchni. Natężenie ciągle się zmienia. Jak łatwo się domyślić, najwyższe wartości notowane są w dni bezchmurne. Natężenie promieniowania słonecznego docierające do określonej powierzchni można obrazowo porównać do ilości żarówek. W dzień pochmurny, pomimo że nie widzimy słońca, jego światło do Ziemi dociera. Wielkość tego natężenia można porównać do 8 świetlówek. W piękny słoneczny dzień natężenie promieniowania może być nawet 5 razy większe.

Natężenie promieniowania słonecznego w porównaniu do światła żarówek.

 

Loga patronów

Projekt biogazownie

biogazownie korzyści czy zagrożenia

Kalkulatory

Gry Edukacyjne

Sponsorzy

Sondy

Co sądzisz o projekcie?
 

Odwiedziło Nas

osób